Werkgebied
Het werk van de Stichting Guacamaya concentreert zich op Guatemala. Guatemala is een land met een enorme natuurlijke en culturele rijkdom. Het noorden van het land is nog grotendeels bedekt met bos. Dit bos vormt samen met de aangrenzende bossen in Belize en Mexico het grootste aaneengesloten bos van Centraal Amerika. De jaguardichtheid in het gebied is wellicht de grootste ter wereld. Daarnaast komen hier verschillende met uitsterven bedreigde dieren voor waaronder de Centraal Amerikaanse tapir en de Guatemala brulaap. Het bos wordt verder bewoond door kolibries in alle kleuren van de regenboog, niet minder kleurrijke papegaaien, toekans, vlinders, orchideeën, en nog veel meer prachtig natuurleven. Het gebied is ook rijk aan Maya-ruïnes. De piramides van de oude Maya-stad El Mirador behoren tot de grootste ter wereld.
De nevelwouden in het zuiden van Guatemala zijn inmiddels erg versnipperd, maar herbergen nog steeds een grote biologische rijkdom. De bekendste bewoner is de quetzal, een prachtig glanzende groene vogel met een rode buik wiens enorme staartveren vroeger door de Maya-koningen in hun kroon werden gedragen. De culturele rijkdom van Guatemala is niet minder kleurrijk en indrukwekkend dan de natuurlijke rijkdom. Zo behoort de Maya-klederdracht tot de mooiste ter wereld, en zijn de traditionele Maya-dansen ook een lust voor het oog.
De natuurlijke en culturele rijkdom van Guatemala is helaas evenredig aan de armoede waarin het grootste deel van de Maya’s leeft. De helft van de Guatemalteekse bevolking bestaat uit Maya’s, maar politiek en economisch hebben zij niets in te brengen. Veel Maya’s hebben nauwelijks toegang tot medische voorzieningen en onderwijs. Het grootste deel van de Maya-kinderen is chronisch ondervoed, en de meerderheid van de Maya-vrouwen is analfabeet. Niet duurzaam landgebruik verdiept de armoede van de Maya’s nog verder.
De projectbasis, het educatieve centrum in het Maya-dorp El Corozal, ligt in de bufferzone van het enorm grote Maya Biosfeer reservaat in het noorden van Guatemala. Het reservaat heeft een oppervlak ter grootte van de helft van Nederland, maar helaas bestaat de beschermde status voornamelijk op papier. Het bos in de bufferzone is vrijwel geheel verdwenen en ook grote delen van de nationale parken zijn ontbost. Er is echter nog steeds veel ongerept bos over. De Stichting Guacamaya probeert door het bevorderen van duurzaam landgebruik en het ondersteunen van onderwijsprojecten tot een meer effectieve bescherming van het gebied te komen en de armoede van de bewoners te verminderen. Hetzelfde doel streeft de stichting na door samen te werken met verschillende koffieplantages in het zuiden van Guatemala.